Κάτω από το βάρος των αποκαλύψεων των ΜΜΕ για την παράνομη βίλα και τους ανασφάλιστους Ινδούς, ο Μαγγίνας αποπέμφθηκε προτού προλάβει να ολοκληρώσει το μεταρρυθμιστικό έργο της κυβέρνησης Καραμανλή. Επειδή ωστόσο παραμένουν κάμποσοι οι υπουργοί με τις παράνομες βίλες τους (Σουφλιάς, Ρουσόπουλος κλπ) χωρίς παρόλα αυτά να έχουν αποπεμφθεί, ο πραγματικός λόγος της απομάκρυνσης Μαγγίνα, είναι η προφανής αδυναμία της κυβέρνησης να παρακάμψει τις τεράστιες αντιδράσεις των εργαζόμενων για μείωση συντάξεων και αύξηση ορίου ηλικίας που έμμεσα ή άμεσα ήθελε να περάσει το αναμενόμενο νομοσχέδιο.
Έτσι η αποπομπή Μαγγίνα συνιστά μια νίκη για τον εργαζόμενο κόσμο, αλλά και μια κίνηση ελιγμού της κυβέρνησης που προσδοκά με την αντικατάσταση του αρμόδιου υπουργού να καταλαγιάσει τις αντιδράσεις. Στην πραγματικότητα αποτελεί ένα χαστούκι στην ψευδαίσθηση των από πάνω αλλά και πολλών από κάτω, ότι οι πρωθυπουργοί και οι κυβερνήσεις τους κάνουν ότι θέλουνε, περνάνε ότι θέλουν, δεν δίνουν λογαριασμό πουθενά και δεν καταλαβαίνουν τίποτε. Από αυτή την άποψη και μόνο μπορούμε να αισθανόμαστε πιο δυνατοί, πιο σίγουροι ότι οι αγώνες μας έχουν αποτελέσματα, πιο χαρούμενοι.
Σήμερα το «δεν θα περάσει», το σύνθημα δηλαδή που γέννησε την κίνησή μας την 1η Δεκέμβρη στο Πολυτεχνείο, φαίνεται πιο ρεαλιστικό, είναι πιο κοντά. Είναι δηλαδή ένα μάθημα και για εμάς τους ίδιους, αλλά και για κάθε αγωνιζόμενο εργαζόμενο, ότι μπορούμε να τους σταματάμε, ακόμη κι αν μοιάζουν αποφασισμένοι, αυταρχικοί, αλαζόνες, τυφλά προσηλωμένοι στα συμφέροντα των λίγων. Όπως και να έχει, όσο κι αν είναι πωρωμένοι στην υπηρεσία του ιδιωτικού κεφαλαίου, μια απεργία 2,5 εκατομμυρίων ανθρώπων τους ταρακουνά, τους κάνει να ανησυχήσουν, τους κάνει να ξανασκεφτούν – όχι την ουσία της πολιτικής τους, αλλά το πώς, με ποιο τρόπο, με ποιο «χάπι», με ποια τρικ, σε ποιο χρόνο, θα την εφαρμόσουν.
Μόνο και μόνο βέβαια ο τεράστιος όγκος της απεργίας της Τετάρτης αποτελεί μια μεγάλη νίκη και μια σημαντική παρακαταθήκη. Δεν μπορούμε όμως να μείνουμε εδώ. Το βασικό είναι ο αγώνας να συνεχίσει και να κλιμακωθεί. Να διεκδικήσει επιθετικά, να μην ξεφουσκώσει, να μην υποχωρήσει. Η εφαρμογή διατάξεων του νόμου Ρέππα από την 1/1/2008 σημαίνει ότι η κυβέρνηση μπορεί να βγάλει μια χαρά πολύ και βρώμικο έργο ενάντια στα συμφέροντα των εργαζόμενων, απλά και μόνο εφαρμόζοντας τον νόμο του ΠΑΣΟΚ, που τον στηρίζουν άπαντες στο ΠΑΣΟΚ και οι συνδικαλιστικές ηγεσίες. Και βέβαια καθόλου δεν ακυρώνεται η πρόθεση της κυβέρνησης Καραμανλή να δαγκώσει όσο και ότι μπορεί να δαγκώσει με την αφαίρεση επαγγελμάτων από τα βαρέα και ανθυγιεινά, να βουτήξει ότι και όσο μπορεί να βουτήξει από τα αποθεματικά, με όποιες ενοποιήσεις ταμείων μπορέσει να περάσει κλπ. Άρα ο αγώνας μας έχει μέλλον και συνεχίζεται.
Κρίσιμη είναι η προβολή των πραγμάτων που μας ενώνουν και όχι αποκλειστικά των «ιδιαιτεροτήτων» των κλάδων. Οι ιδιαιτερότητες, οι ειδικές συνθήκες, θα πρέπει να είναι βήμα και όπλο για το «όλοι μαζί μπορούμε να κερδίσουμε». Διαφορετικά το έργο το έχουμε ξαναδεί και το έχουμε πληρώσει κατά καιρούς όλοι οι εργαζόμενοι: «διαίρει και βασίλευε…»
Η απεργία που έχουν αύριο οι μηχανικοί, οι γιατροί, οι φαρμακοποιοί, οι κτηνίατροι, οι δημοσιογράφοι και οι δικηγόροι, είναι βήμα που πρέπει να συνεχίσει να μαζικοποιεί και να ενώνει τον αγώνα όλων των κλάδων και όλων των εργαζομένων, ανεξαρτήτως της κυβερνητικής προπαγάνδας περί προνομιούχων και ρετιρέ.
Να συνεχίσουμε την κίνηση και τη δράση μας και μέσα στις γιορτές. Απευθυνόμενοι και πάλι μέσα στον κόσμο της εργασίας, ειδικά στους νέους συναδέλφους που είδαν το χαμόγελο των αγώνων την προηγούμενη Τετάρτη. Να επιμείνουμε ότι «όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε». Να κάνουμε ελιγμό χωρίς αντίκρισμα την παραίτηση Μαγγίνα. Να αποδείξουμε ότι δεν είναι αναλώσιμοι μόνο οι υπουργοί, είναι αναλώσιμες και οι πολιτικές του νεοφιλελευθερισμού και του κεφαλαίου. Έχει επομένως μεγάλη σημασία η συμμετοχή μας στις κινήσεις που έχουν προγραμματιστεί από τις επιτροπές του dikaioma.gr τις επόμενες μέρες και ώρες.
Θα πρέπει να αντέξουμε να υπερασπίσουμε τα δικαιώματά μας, έστω κι ένα λεπτό παραπάνω από όσο αντέχει ο νεοφιλελευθερισμός να υπερασπίζει τα σχέδιά του.
Filed under: ειδήσεις
